لابه بندی ذخیره ساز در ساختار دیتا سنتر

 

مجازی سازی

رایانش ابری

همه چیز با Application شروع می شود

چرخه حیاط تمامی سازمان ها بوسیله Application ای که روی بستر مجازی سازی ارائه می دهند به حرکت در می آید.

اکثر Application با کارکردن در شراط میکس ذخیره ساز مشکلی ندارند بدین معنی که در صورت میکس کردن چندین نوع درایو و چندین نوع IO با Performance بالا کار خواهند کرد ولی این سناریو برای سازمان هایی می باشد که از لحاظ هزینه ای مشکل دارند و نمی توانند لایه های ذخیره ساز را به صورت خاص تر به Application اختصاص دهند.

از لحاظ عملیاتی لایه بندی ذخیره ساز تنها برای یک Application خاص بهینه نیست. ساختن یک لایه خاص برای یک Application خاص بر روی ذخیره ساز از لحاظ تعداد هزینه ای و زمان صرف شده برای این عملیات  کار بهینه ای نخواهد بود. به جای آن بهترین نحوه این عملیات ایجاد کردن کاتالوگبی از لایه های مختلف نرم افزاری بوده که هر کدام مشخصات خاص خود را دارند است، سپس برای هر Application از لایه های ذخیره ساز که قبلا در کاتالوگ قرار گرفته استفاده می شود.

به عنوان مثال شکل زیر ذخیره سازی را نشان می دهد که در 4 لایه تقسیم بندی شده است :

1

همانطور که اشاره شد علاوه بر فاکتورهای بالا لایه بندی ذخیره ساز را با استفاده از مشخصات خود ذخیره ساز انجام می دهیم.

این مشخصات عبارتند از :

  • Availability

به چه اندازه از به در دسترس بودن دیتا نیاز داریم به عنوان مثال برای یک فروشگاه اینترنتی، سایت آن فروشگاه احتیاج دارد تا در 100 درصد مواقع در دسترس باشد، اما یک سیستم آرشیو همان فروشگاه نتها احتیاج دارد در ساعات اداری در دسترس باشد.

 

  • Performance

حداکثر زمان پاسخ دهی به I/O چقدر باشد؟ چه مقدار Bandwidth احتیاج است ؟

 

  • Cost

نوع دیسک ها و سرعت آنها و تنظیمات RAID به تنهایی یک رنج بسیار وسیع از هزینه ها را در بر دارد.

  • Protection & Recoverability

مقدار خطای زمان و دیتا در Replication چقدر باشد ؟فقط یک نسخه پشتیبان از دیتا کافی است ؟

آیا Replication از دیتای Backup الزامی است؟ آیا احتیاج به نگهداری دیتا در نقطه جغرافیایی دیگری است؟

بهترین راهکار پس از لایه بندی اولیه،این است که تمامی مشخصه های یک لایه را در نقشه ای ذکر کنیم تا بتوانیم Application را در آن لایه قرار دهیم. پس از قرار دادن Application درآن لایه، شروع به مانیتور کردن آن کنیم و بسنجیم که Application در لایه مشخص شده چه رفتاری دارد. پس از مدتی شروع به بهبود لایه کنیم تا حدی که Application بالاترین کارایی خود را تجربه کند.

2

 

باید در نظر داشته باشیم که در طراحی واقعی این فاکتورها با اعداد صحیح بدست نمی آیند و در اکثر مواقع این فاکتورها به سختی اندازه گیری می شوند و اعداد به دست آمده غیر صحیح می باشند.

(در نظر داشته باشید که شکل ساده شده است)

پس همانطور که ذکر شد پس از لایه بندی مرحله بعدی قرار دادن Application ها در لایه هایی که از قبل طراحی کردیم می باشد.

ما در این طرح مهمترین Application را Oracle در نظر گرفتیم، به علت اینکه سیستم های BI(Business Intelligent) بانک و تراکنش های بسیار زیاد بانکی از Oracle استفاده میکنند و پایین ترین لایه بالطبع آرشیومی باشد که در شکل زیر به صورت گرافیکی مشاهده خواهید کرد.

3

نکات :

  • Microsoft Exchange نیاز دارد تا Log های خود را بر روی لایه اول نگه دارد تا بتوانند با کارایی و سرعت بالا بر روی دیسک نوشته شوند و به آنها رسیدگی کرد، اما Mailbox ها را می توان به لایه هایی با درجه اهمیت پایین تری اختصاص داد، که هم سرعت و کارایی خوبی داشته باشند و هم از لحاظ هزینه ای برای ما به صرفه باشد.
  • دیتای Print باید بر روی لایه اول باشد چون بر روی آنها Image Processing صورت می گیرد ولی از طرف دیگر تمامی اطلاعات File Sharing می توانند بر روی لایه با ارزش پایین تر و هزینه کمتر قرار گیرد.
  • در نهایت Web Server بر روی لایه با هزینه پایین تری در کنار Application های عمومی قرار گیرد و تمامی اطلاعاتی که کلا به صورت آنلاین می باشند را می توان در آرشیو که لایه ای پایین تر است قرار داد.

نظرات